10000-meteren er berre to minutt gammal, og alt ser lyst ut. Etter at Marit Bjørgen og Daniel-André Tande hadde leverte varene i Holmenkollen, skulle søndagen toppast med norsk verdsmeister på skøyter i Amsterdam. Den første på 24 år. Eg rigga meg til i stolen. Etter den fabelaktige 1500-meteren, var forspranget til Sverre Lunde Pedersen så … Les meir av Stor nedtur – stor prestasjon
Det går ikkje så verst…
Bud. Hit går det an å flytte. For mange år sidan, det er sikkert både tjue og tretti, sat eg på ein restaurant i Bud og inntok ein betre middag. Eg kikka ut gjennom glaset og tenkte med meg sjølv: Den som hadde fått bu her. No viser kalenderen 2018, og eg bur faktisk i … Les meir av Det går ikkje så verst…
Ei musikalsk pilegrimsreise til Drammen
Ei investering som skulle kome til å bety mykje. Når Procol Harum spelar i Drammen 1. februar, vil det vere to kvennbøgardingar i salen. Underteikna og broder Ole Magne er på musikalsk pilegrimsferd. 43 år etter at vi første gong opplevde Procol Harum i Studentersamfundet i Trondheim, skal vi kjenne på felles røter og leve … Les meir av Ei musikalsk pilegrimsreise til Drammen
Tre år med utsyn frå Fintenkjarplassen
Utsikt frå Fintenkjarplassen mot Sul-toppane. Det er tre år sidan denne bloggen såg dagens lys. 1. februar 2015 gjekk den første epistelen på lufta. I tida etterpå har det vorte rundt 120 betraktningar om stort og smått. Som avisredaktør i 35 år har eg skreve fleire tusen leiarartiklar og kommentarar. Eg har meint mykje om mangt … Les meir av Tre år med utsyn frå Fintenkjarplassen
Var Kankkonen nedi med handa?
Veikko Kankkonen. Eg er klar for mitt 16. vinter-OL. Det første, leikane i Squaw Valley i 1960, må eg innrømme at eg ikkje har noko minne om - eg var berre fire år den gongen. Innsbruck-OL fire år seinare, derimot, sit som spikra i skolten den dag i dag. Hovedgrunnen er nok at vi … Les meir av Var Kankkonen nedi med handa?
Tankar og tal ved årsskiftet
Bud, med utsikt mot Bjørnsund. Her kan ein landkrabbe trivast. 1. januar er berre ein dato, og alderen din er kun eit tal. Likevel, åra går. Ved eit årsskifte blir det uvilkårleg til at ein stoppar opp. Ser litt tilbake. Vender blikket motsett veg, og ser framover. Korleis blir det nye året? For meg er … Les meir av Tankar og tal ved årsskiftet
Like før eg dreit meg ut
Eidsvåg sentrum nokre dagar etter det dramatiske opptrinnet. Eg er ikkje så ofte sint. Kanskje er dette ein god eigenskap. Eg er ikkje sikker. Av og til hadde det truleg gjort seg å vere litt meir krakilsk. Men eg er nok ikkje slik konstruert. Dette er ei lita historie om ei hending da eg … Les meir av Like før eg dreit meg ut
Mørketid – og snart på flyttefot
Bud. Her går det an å vere for ein landkrabbe. November går over i desember. Haust blir til vinter. Vi er inne i den mørkaste tida av året. Eg høyrer til dei som set pris på desse vekene før og etter solsnu. Korte dagar og lange kveldar får folk til å - eg skulle til … Les meir av Mørketid – og snart på flyttefot
Streiftog gjennom hyttesesongen
Sju og ein halv månad varte hyttesesongen oppe på Tæla i år. Hytteboka viser 63 epistlar. Eg skriv ein for kvar dag eg er på hytta. Dette blogginnlegget er eit streiftog i tekst og bilete gjennom ein lang og triveleg sesong. Med unntak av nokre få, er bileta tekne med mobiltelefon. Første turen opp liene gjekk … Les meir av Streiftog gjennom hyttesesongen
Sistkveld på hytta
Det er sistkveld i Tælastuå. Omslutta av tett haustmørke nyt eg årets avslutningskveld på hytta heilt for meg sjølv. Ute snør det. Tæla tek vinterkåpa på. Sju og og ein halv månad har gått sidan den første turen i mars. Sesongen har vore framifrå. Vi tek med oss mange gode minne inn i vinteren. Det … Les meir av Sistkveld på hytta
FINTENKJARPLASSEN 